Jiu-jitsu

De definitie van jiu jitsu is letterlijk “zachte kunst”, hoewel het op het eerste gezicht niet zacht overkomt als je een training of demonstratie ziet.

Het is een Japanse zelfverdedigingskunst waarmee je in een paar seconden een aanvaller kan controleren en uitschakelen.

Een jiu jitsuka (beoefenaar van jiu jitsu) zal bij een aanval de voorkeur geven om mee te gaan met de beweging van de aanvaller.
Hij of zij maakt gebruik van de kracht en snelheid van de aanval waarna de aanval wordt beslist met een worp, klem of atemi (tegenstoot op een vitale plek).

Hoewel we meestal ongewapend werken moeten we ons ook kunnen verdedigen tegen aanvallers met wapens (bv. stok of mes).
De stok of het mes welke je van een uitgeschakelde aanvaller hebt afgepakt kun je vervolgens gebruiken tegen andere aanvallers.

Jiu jitsu is één van de oudste vechtkunsten die er nu nog wordt beoefend.
Het werd in de oude tijd beoefend door de samoerai, de oude ridders die een Japanse edelman moesten beschermen met hun eigen leven, vandaar dat jiu jitsu ook wel een krijgskunst wordt genoemd.

Het is pure zelfverdediging; in het jiu jitsu zit dan ook geen wedstrijdelement. Er zijn wel stijlen die net als bij het judo aan wedstrijden doen bv. het “Braziliaans jiu jitsu”.

Jiu jitsu kan voor diverse doeleinden worden beoefend:
… als sport
… als zelfverdedigingsvorm
… als een weg naar fysieke en mentale ontwikkeling

DSC_6033